Magdalena Juszkiewicz

„Zawsze ja muszę ustąpić”. O potrzebach i odpowiedzialności w rodzinie

Lekcja 26. Czy starsze dziecko zawsze powinno ustępować? Kiedy pomoc w domu zaczyna odbierać czas na naukę i odpoczynek? Lekcja 26 dla klasy VII porządkuje rozmowę o potrzebach, rodzinnych obowiązkach i odpowiedzialności dorosłych. Wyjaśnia parentyfikację i konflikt lojalności, zawiera dwie sytuacje z omówieniami oraz ćwiczenie pokazujące, dlaczego cisza w domu nie zawsze oznacza rozwiązanie problemu.

„Zawsze ja muszę ustąpić”. O potrzebach i odpowiedzialności w rodzinie Dowiedz się więcej »

„Nie chcę tego. Proszę, przestań”. Jak uczyć asertywności bez mylenia jej z grzecznością?

Lekcja 26. Asertywność nie polega na tym, że druga osoba zrobi to, czego chcemy. Pozwala jasno powiedzieć: „nie chcę”, „nie zgadzam się”, „proszę, przestań”, a gdy komunikat nie działa – przejść do bezpiecznego działania i poprosić o pomoc. Jak uczyć tego czwartoklasistę bez mylenia granic z agresją, uległością albo obowiązkiem „grzecznego odmawiania”?

„Nie chcę tego. Proszę, przestań”. Jak uczyć asertywności bez mylenia jej z grzecznością? Dowiedz się więcej »

„Bardzo mi na tobie zależy”. Czym zakochanie różni się od miłości?

Częste myślenie o kimś i czekanie na wiadomość mogą wiele mówić o zakochaniu, ale niewiele o jakości relacji. W lekcji 25 dla klasy VII rozdzielamy fascynację, pociąg, bliskość i zaangażowanie. Wyjaśniamy model Sternberga, przyglądamy się wzajemności i pokazujemy, dlaczego odwaga w wyznaniu uczuć nie zobowiązuje drugiej osoby do ich odwzajemnienia. W artykule znajdują się dwie sytuacje szkolne z omówieniami oraz ćwiczenie o naprawianiu naruszonego zaufania.

„Bardzo mi na tobie zależy”. Czym zakochanie różni się od miłości? Dowiedz się więcej »

„Czy ze mną wszystko w porządku?” — dojrzewanie i niepokój o własny rozwój

Lekcja 25. Różnice w tempie dojrzewania nie muszą oznaczać problemu zdrowotnego. Nie każdą dolegliwość można jednak wyjaśnić słowami „to tylko dojrzewanie”. Artykuł do lekcji 25 pomaga nauczycielowi rozmawiać o rozwoju bez porównywania uczniów, przyjmować ich zgłoszenia i wskazywać drogę do odpowiedniej pomocy.

„Czy ze mną wszystko w porządku?” — dojrzewanie i niepokój o własny rozwój Dowiedz się więcej »

Jedna dwójka nie mówi, kim jesteś. Jak mówić do siebie po błędzie, żeby nie oszukiwać i nie ranić siebie?

Lekcja 35. „Popełniłem błąd” opisuje sytuację. „Jestem beznadziejny” wydaje wyrok na człowieka. Między udawaniem, że wszystko jest świetnie, a surową samokrytyką istnieje trzecia droga: realistyczne, życzliwe myślenie, które uznaje trudność i pozostawia możliwość działania. Jak nauczyć tego czwartoklasistę bez pustych afirmacji i przekonywania, że każda porażka jest „super”?

Jedna dwójka nie mówi, kim jesteś. Jak mówić do siebie po błędzie, żeby nie oszukiwać i nie ranić siebie? Dowiedz się więcej »

Koszyk